آنکس که تورا شناخت جان را چه کند               فرزندو عیال و خانمان را چه کند

دیوانه  کنی  هر دو  جهانش  بخشی                 دیوانه ی تو هردو جهان را چه کند

یارب زشراب عشق  سرمستم  کن                   در عشق خودت نیست کن وهستم کن

از هرچه  نه عشق تهی  دستم  کن                   در عشق خودت نیست کن وهستم کن

 

(خواجه عبدالله انصاری)

                 .........................................................

مقصود  دل ومراد جانی عشق است           سرمایه عمرو زندگانی عشق است 

آن عشق بود که از او بقا یافته خضر          یعنی که حیاط جاودانی عشق است

                ............................................................                

نی از تو حیات جاودان میخواهم                      نی از تو   تنعم   جهان   میخواهم

نی کام دل و راحت جان میخواهم                     هرچیز رضای توست آن میخواهم

یارب زت آن چه من گدامیخواهم                      افزون ز  هزار پادشاه    میخواهم

هرکس ز در تو حاجتی میخواهد                      من آمده ام از تو  تو  را  میخواهم

                            ...........................................

من بی تو دمی  قرار  نتوانم  کرد                    احسان تورا شمار  نتوانم   کرد

گر بر تن من زبان شود هر مویی                    یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

                           ...........................................

ای واقف اصرار ضمیر همه کس                      در حالت عجز دست گیر همه کس

از هر گنهم توبه ده وعذر پذیر                          ای توبه ده وعذر پذیر همه کس

                               .........................................

ای انکه مانده ای به طمع بر وصال خویش

                                                 نشنیده ای که عشق سراسر بلا بود

پروانه ضعیف کند جان ودل نثار

                                         تا پیش شمع یک نفس او را بقا بود